เทคนิค: illustration digital art
แนวคิด:
– ตอนเด็กๆผมเชื่อว่าทุกคนจะต้องเคยโดนถามว่า โตไปฝันอยากจะเป็นอะไร อยากทำอะไร ผมเองก็เคยโดนเช่นกัน และใช่พวกเราก็มักจะตอบกันว่า อยากเป็นหมอ อยากเป็นคุณครู อยากเป็นตำรวจ อยากเป็นทหาร และอื่นๆสารพัดอาชีพ ที่พวกคุณอยากจะเป็นและตอบออกมา
– แต่เชื่อมั้ย สิ่งต่างๆเหล่านั้นที่พวกคุณตอบกลับคนที่ถามคุณไป มันเรียกว่าความฝันแน่หรอ พวกคุณเข้าใจความฝันกันว่าอย่างไร
– สำหรับผมแล้วสิ่งเหล่านั้นที่พวกคุณตอบกันไป ทุกอาชีพที่พวกคุณพูดกันขึ้นมา รวมถึงตัวผมเองด้วยในวัยเด็ก พอผมได้โตขึ้นได้เรียนรู้ ศึกษา และทำความเข้าใจกับมันผมได้พบว่าสิ่งเหล่านั้นมันไม่ได้เรียกว่า”ความฝัน”เลย
– สำหรับผม มันเหมือนเป็นเพียง จานข้าวเปล่าๆ ที่ไม่ได้มีอะไรวางอยู่บนนั้น เป็นเหมือนเส้นสปาเก็ตตี้จืดที่ต้มจนสุกแต่ไม่ได้มีรสชาติอะไรเป็นเพียงแค่ “อาชีพ อาชีพหนึ่งเท่านั้นในสังคมของเรา”
– แต่เมื่อได้มีสิ่งที่จะมาเติมเต็มจานข้าวว่างๆจานนั้น เป็นข้าวผัดสุดแสนอร่อย เป็นน้ำซอสรสเด็ดจัดจ่านที่ราดลงบนเส้นสปาเก็ตตี้อุ่นๆจนน่ากิน ความฝันไม่ใช่เพียงแค่ การได้เป็นหมอ ทหาร คุณครู หรือตำรวจ แต่ความฝันคือการที่คุณจะเป็นในสิ่งๆนั้น แบบไหน และไม่เพียงแต่อาชีพเท่านั้นที่จะถือเป็นความฝันได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กอย่างการได้ไปสถานที่ใดที่หนึ่ง เพลิดเพลินกับมันสักครั้งในชีวิต หรือยิ่งใหญ่อย่างการได้ช่วยผู้คนนับล้านๆ ทุกๆอย่างก็ล้วนแต่เป็นความฝันได้ทั้งนั้น “ขอเพียงแต่คุณอย่าลืมเติมสิ่งที่สำคัญที่สุดลงไป”



